bob dylan
ik heb al iets gezegd over mijn aversie tegen (auto)biografie-en. Ik lees dat meestal gewoon niet graag. Het eerste deel van de Bob Dylan history is weer zo'n geval. Dylan ontluistert zichzelf in een paar episodes in zijn leven, profileert zichzelf als hardcore folkie en zet zich af tegen alle geengageerdheid waar hij toch lang mee geassoci-eerd is. Dit jaar komen de vertalingen van al zijn teksten uit in het nederlands. Daar zal ik meer deugd van hebben.
Schaal van luk: 4
2 Comments:
Over 'en zet zich af tegen alle geengageerdheid waar hij toch lang mee geassocieerd is'. Ik ben geen 'Dylanoloog' en ik heb zijn biografie niet gelezen, maar ik denk dat ik hem daar wel kan begrijpen. Dylan is zo veel meer dan de 'hippie protestzanger' die het grote publiek/de media altijd van hem maken. Ik ben er bv zeker van dat als Dylan ooit sterft de VRT in zijn memoriam voornamelijk zal hebben over die 'protestzanger'-fase, terwijl dat toch maar een fase is geweest (en volgens mij zeker niet zijn sterkste). Het moet toch een beetje frustrerend zijn om je hele leven/oeuvre gereduceerd te zien worden tot dat ene 'the times they are a-changing'?
yep david, met ge-engageerd doel ik niet alleen op op zijn eerste platen, maar ook in zijn muziek heeft hij verrassende keuzes gemaakt: hij was toch een van de eersten die overschakelden op elektrische instrumenten, hij maakt een country plaat met willy nelson terwijl dat echt not done was, er zijn zijn christelijke platen... Allemaal dingen die horden fans niet konden pruimen. Hij schopt al heel zijn carriere tegen schenen... Dat bedoel ik ook met ge-engageerd zijn.
Post a Comment
<< Home