Een wolkje poezie

met een blije gedachte de zondag in :-) Commentaar welkom!

Gij deelt het bed niet meer met mij
omdat de kussens zijn versleten
en heel de boel is opgevreten,
ach al wat goed is gaat voorbij.

En er komt steeds een nieuwe zon
die mij het licht vreet uit de ogen
wanneer de weemoed is gespogen
die ik niet langer bergen kon.

Gij deelt het bed niet meer met mij
ik zal mijn eigen lijf verteren,
of ondergaan aan pest en zweren,
ach al wat goed is gaat voorbij.

Jan Arends